نيز مىتواند شد « 1 » . 9628 ما كان اللَّه سبحانه ليفتح على أحد باب الشّكر ويغلق عليه باب المزيد . نيست خداى سبحانه چنين كه بگشايد بر كسى در شكر را وببندد بر أو در زيادتى را ، يعنى حق تعالى چنين نيست كه كسى را توفيق شكر بدهد وأو شكر أو كند وحق تعالى در زيادتى نعمت را بر روى أو ببندد بلكه البتة هر كه شكر أو كند در زيادتى نعمت را بر روى أو بگشايد . 9629 ما زالت عنكم نعمة ولا غضارة عيش الّا بذنوب اجترحتموها وما اللَّه بظلّام للعبيد . زايل نشده از شما نعمتي ونه خوشى زندگانيى مگر بسبب گناهانى كه كسب كرده باشيد آنها را ، ونيست خدا بسيار ظلم كننده از براي بندگان ، اقتباس آيهء كريمه جهت اشاره باينست كه اگر بي گناهى از جانب ايشان ، نعمت ايشان وخوشى زندگانى ايشان زايل شود با كمال جود وكرم حق تعالى ، اين ظلمي است بر ايشان وحق تعالى منزّه است از آن . 9630 ما أنزل الموت منزله من عدّ غدا من أجله .

--> ( 1 ) اصحّ اين است كه « ظلّام » در اين قبيل موارد صيغهء نسبت است ، سيوطى در البهجة المرضيّة در شرح اين بيت ابن مالك . « ومع فاعل وفعّال فعل * في نسب أغنى عن اليا فقبل » گفته : « كقولهم : لابن ، وتمّار ، وطعم ، اى صاحب لمن وتمر وطعم ، وليس في هذين الوزنين معنى المبالغة الموضوعين له وخرّج عليه قوله تعالى : بظلّام للعبيد ، أي بذى ظلم » .